چه کسی می‎تواند بماند؟

حمایت موقت و پیوند خانوادگی، دقیقا چگونه است؟ سوالاتی از یک کارشناس قانون مهاجرت.

Foto: Benny Golm
Foto: Benny Golm

روت واینتسیرل (Ruth Weinzierl) به عنوان وکیل در مرکز مهاجرت و امور اجتماعی دیاکونی (Diakonie) در آلمان کار میکند.

بسیاری معتقدند این که خود فرد پناهندگی بگیرد  بهتر است از این که از طریق «پیوستن خانواده»‌به آلمان بیاید. آیا این باور درست است؟

روت واینتسیرل: متاسفانه به طور موقت قانون تغییر کرده است. در حال حاضر بیشتر بستگی به این دارد که عضو اول خانواده به عنوان «پناهنده» در آلمان قبول شده است است یا به عنوان شخصی با «حمایت موقت» (subsidiär Schutzberechtigter). کسانی که دارای حمایت موقت هستند، نمی‎توانند تا ماه مارچ (März) ۲۰۱۸ خانواده شان را به آلمان بیاورند. اما کسانی که به عنوان پناهنده شناخته شده اند می‎توانند. هرچند سفارتخانههای آلمان در کشورهای مختلف به وقت زیادی نیاز دارند، اما وقتی خانواده قبلا در آلمان است، می‌توان نسبتا مطمئن بود که امکان ماندن هم دارد.

«نسبتا مطمئن» یعنی چه؟

اگر وضعیت در کشور اصلی به طور دائم بهبود بیابد، مقامات می‎توانند حق حفاظت را پس بگیرند (اصطلاح حقوقی: widerrufen). متاسفانه به‌دست آوردن اقامت دائمی آلمان بسیار دشوار است. این روند قبل از قانون ادغام ۲۰۱۶ آسانتر بود.

برخی از پناهجویان رد شده اخراج نمیشوند، زیرا پاسپورت (گذرنامه) قابل اعتبار در اختیار ندارند یا کشور اصلی او را نمیپذیرد و یا هم به دلیل بیماری نمیتوانند سفر کند. شرایط در مورد آنانی که تحمل می‌شوند چگونه است؟

دیاکونی (Diakonie) و سازمانهای دیگر مدت‌ها برای حق اقامت طولانی کسانی که تحمل میشوند مبارزه کرده‌اند. در حال حاضر، حدود ۱۵۳ هزار نفر با این شرایط در آلمان هستند. آنان از لحاظ قانونی برای شش ماه (Duldung) دریافت میکنند. معمولا آن‌ها یک Duldung (ویزای تحمل)‌ شش‌ماهه می‌گیرند، بعدا باز هم برای شش ماه دیگر و به همین ترتیب. با پیش‌نیازهای مشخصی، فرد بعد از شش یا هشت سال می‎تواند حق ماندن بگیرد.

برای کسانی که حق حفاظت (subsidiärer Schutz) می‌گیرند،‌ بعد از گذشت یک سال چه اتفاقی می‌افتد؟

پس از آن، حق اقامت می‎تواند برای دو سال دیگر تمدید شود. فرد میتواند بعد از پنج سال حق اقامت دائمی را دریافت کند. برای دریافت این حق، علاوه بر شرایط دیگر فرد باید بتواند به خوبی زبان آلمانی را بلد باشد و معیشت خود را تامین کند.

وضعیت خانواده‌ای که فرزندانش به مدرسه می‌روند چطور است؟ آن‌ها می‌توانند اقامت نامحدود دریافت کنند؟

بله،نه قطعا. و این برای خانواده‌هایی که خوب جا افتاده اند و برای ادامه دادن برنامه دارند یک مشکل است. در مورد پرونده‎های حمایت موقت، بستگی به این دارد که مقامات فدرال، وضعیت را در کشور مبدأ چگونه ارزیابی ‎کنند. 

 

آیا مقامات می‌توانند خانواده را مجبور به برگشت به کشور مبدا کند؟

بستگی دارد. سیاست‌مداران به‌طور پیوسته بررسی می‌کنند که کشور مبدا چقدر امن است. این را که سوری‌ها نیاز به حمایت دارند فعلا کسی زیر سوال نمی‌برد. درمورد افغانستان وضعیت متفاوت است. با آن که وضعیت در افغانستان ناامن است، اخراج‌های زیادی صورت گرفته است. پناهجویان زیادی که درخواست پناهندگی شان رد شده از روند بررسی درخواست پناهندگی شکایت کرده‌اند. حدود ۶۰ درصد شکایات آنان پذیرفته شده‌اند. تصمیم‌گیری در مورد به درخواست‌های پناهندگی پرنقص است.

شما از دولت جدید فدرال چه انتظاری دارید؟

اینکه امکانی به وجود بیاورد که کسانی که حق حفاظت دارند بتوانند خانواده‌های‌شان را بیاورند. سیاستمداران باید به رسمیت بشناسند که ما به تصمیم‌گیری‌های بهتری در مسئله پناهجویی نیاز داریم و همین‌طور به مشاوره حقوقی برای پناهجویان. ما باید این حق را قوی تر کنیم. اما هراس من این است که ما مجبور شویم باز هم بیشتر علیه سختگیری‌ها مبارزه کنیم. افکار راست‎های عوام‌گرا و راستهای افراطی، این مبحث را به شکلی به شدت منفی تحت تاثیر قرار میدهد. 

توما دو مزیر (Thomas de Maizière) وزیر داخله (کشور)‌ فعلی آلمان، خواهان یک فرهنگ غالب آلمانی (Deutsche Leitkultur ) است. آیا شما فکر می‌کنید آلمانی‎ها از این خواسته حمایت میکنند؟

آلمان متنوع است. بعضی آلمانی‎ها آن‌چه توما دو مزیر می‌گوید خوب‌ می‌دانند، من نه. من باور دارم بحث در مورد فرهنگ غالب (Leitkultur) کشور را دوقطبی می‌کند. این خوب نیست، هیچکس اجازه ندارد فرهنگی را تعریف کند که قرار است فرهنگ‌های دیگر را تحت سیطره خود دربیاورد. اگر در اینجا یک فرهنگ غالب وجود داشته باشد، باید از طریق قانون اساسی، حقوق بشر و ممنوعیت تبعیض تعریف شود. متاسفانه بعضی سیاستمداران قدم به این بیراهه می‌گذارند که به خود را به استدلال‌های راست‎های عوام‌گرا نزدیک کنند. از این طریق می‌خواهند در انتخابات بعدی رأی بیشتری بیاورند. ما همچنین باید ظرفیت‌های پناهجویان را کشف و تقویت کنیم.

مصاحبه: المود الامیر