بعضی خاطرات تلخ فراموش نمی‌شوند

بسیاری از پناهجوها با خاطرات تلخ و هراس آوری دست و پنجه نرم می کنند. برای حل این مشکل حتما باید از متخصصان کمک خواست، خصوصا اگر قربانی کودک باشد.

x
رنگ قرمز خاطرات وحشتناکی را در ذهن احمد زنده می کند Foto: Anne Heusmann/photocase

معلم نقاشی احمد، پسربچه سوری، او را اینطور توصیف می کند: "احمد خیلی خوب نقاشی می کند اما هیچ وقت از رنگ قرمز استفاده نمی کند. بعلاوه همیشه خودش را کنار می کشد و دوست ندارد با بقیه حرف بزند". بازل الوزی، روانشناس کودک که خود نیز اهل سوریه است احمد را مورد معاینه قرار داده تا ببیند مشکل کجاست: "احمد در سوریه یک تجربه تروماتیک را پشت سر گذاشته. خواهرش، درست هنگامی که احمد را در بغل داشت کشته شد و خون او تمام لباس های احمد را آغشته کرد. به همین دلیل او از رنگ قرمز استفاده نمی کند و حاضر نمی شود لباس قرمز به تن کند. احمد سعی دارد هر چیزی که مرگ خواهرش را به یاد او می آورد سرکوب کند. در روانشناسی ما این را سیستم دفاعی ناخودآگاه می نامیم". بازل سعی می کند به تدریج و در طول زمان با احمد در مورد تجربه اش حرف بزند. به گفته بازل الوزی، کودکان به روش های متفاوتی به تجربیات تروماتیک واکنش نشان می دهند. بعضی آن را سرکوب می کنند و بعضی ممکن است دچار شب ادراری شوند. بعضی دیگر هم با پرخاشگری واکنش نشان می دهند: "گاهی این بچه ها به کوچکترین بهانه ای شروع به کتک کاری با همکلاسی هایشان می کنند یا رو به خشونت می آورند".


سامر مسوح